Nieuws

> juli

> juni

> mei

> april

> maart

 

28-05Europa's Mooiste - deel 4

Verrassend gastland
Door Bert Schabbink

1972. Bloody Sunday in het Noord-Ierse Londonderry terwijl Duitsland in de greep is van de Baader Meinhof-groep. Eddy Merckx domineert het wielerpeloton, zoals Ajax heerst in de grote voetbalstadions. Het Europees kampioenschap voor landenteams is onder de vlag van de UEFA definitief geworteld in de internationale kalender. Al gaat het bij veel landen nog wel met gezonde tegenzin. De bedoeling is dat het EK wordt gespeeld in Engeland, maar uiteindelijk mag Duitsland zich Europa's beste noemen… na een toernooi in België.

De Europese clubtoernooien worden gedomineerd door Nederland en Groot-Brittannië. Van 1970 tot en met 1972 komen alle winnaars van zowel de Europa Cup 1, 2 als 3 daarvandaan. Maar op de eindronde van het EK ontbreekt zowel Nederland als een vertegenwoordiger van het Britse vasteland. Nederland bereikt zelfs de laatste acht niet, terwijl Engeland sneuvelt in de kwartfinales. De grote surprise heet België.

België
Het Belgisch voetbal begint in de jaren '60 aan een inhaalslag. Vooral Anderlecht doet van zich spreken onder leiding van de Franse coach Pierre Sinibaldi. Hij vervangt kracht door techniek en vooral door die hervorming vindt Anderlecht aansluiting met de Europese top. Ook het Belgische nationale team presteert veel beter: dat haalt in 1970 weer eens het WK. 

In de groepsfase van het EK zitten de Belgen in een zware poule met Portugal, Schotland en Denemarken. België krijgt alle de drie tegenstanders eerst op bezoek en slaagt erin al die duels te winnen. Pol van Himst, Raoul Lambert en PSV'er Johan Devrindt zijn de opvallendste spelers. 

De nieuwe bondscoach Raymond Goethals heeft alle moeite moeten doen om vooral Van Himst weer bij de Rode Duivels te krijgen na het teleurstellend verlopen WK van 1970. Als de Belgen dan ook de eerste uitwedstrijd in Denemarken tot een goed einde brengen, is een plek in de kwartfinales veilig gesteld.

Zover komt Oranje niet. Bondscoach Frantisek Fadrhonc heeft een elftal om de vingers bij af te likken, maar Joegoslavië blijkt een te groot obstakel in de groep. In Rotterdam blijft Oranje steken op 1-1, in Split is Joegoslavië met 2-0 te sterk. Omdat ook in Dresden wordt verloren van de DDR moet Nederland weer een paar jaar wachten op het EK-debuut.

Gastland?
Voordat de kwartfinales worden gespeeld (Hongarije-Roemenië, Engeland-West-Duitsland, Italië-België en Sovjet-Unie-Joegoslavië) moet in januari 1972 eerst nog besloten worden wáár het EK wordt gespeeld. Engeland wordt gekozen als eerste optie, maar daarbij dreigt  een probleem te ontstaan omdat de Engelsen best wel eens door West-Duitsland uitgeschakeld zouden kunnen worden. 

De Duitsers willen het EK niet organiseren omdat er twee jaar later ook al een WK op hun kalender staat. Daarom wordt besloten dat de winnaar van Italië-België de eindronde 'krijgt'. En dat stuit weer op hevige protesten, omdat Italië na 1968 voor de tweede achtereenvolgende keer gastland zou kunnen zijn. Over de Rode Duivels wordt met geen woord gerept.

Als Engeland er vervolgens inderdaad niet in slaagt om West-Duitsland te kloppen, zijn alle ogen gericht op Italië tegen België. De eerste wedstrijd is in Milaan en de Belgische coach Goethals wil de Italianen met eigen wapens op de knieën krijgen. De Belgen graven zich in en hopen op een verdwaald kansje. De Italianen lopen zich stuk op de hechte defensie en stuiten daarnaast ook nog eens op een uitstekend keepende Christian Piot. Het blijft dus 0-0.
 
Tijdens de return  in het Astrid Park schiet Wilfried van Moer na zo'n twintig minuten een vrije trap erin. Nu móeten de Italianen, maar dan blijkt dat het verouderde elftal niet in staat is om om te schakelen. Pol van Himst maakt zelfs nog de 2-0, voordat Riva middels een strafschop de eindstand op 2-1 bepaalt. Conclusie: geen EK-finale op Wembley, maar in het Heizel Stadion. België, West-Duitsland, Sovjet-Unie en Hongarije plaatsen zich voor de eindronde.

Halve finales
Op 14 juni 1972 wordt afgetrapt bij de twee halve finales. In de Antwerpse Bosuil staan België en West-Duitsland tegenover elkaar en in het Astrid Park te Brussel zijn Sovjet-Unie en Hongarije elkaars opponenten. Op voorhand zijn de Duitsers de favorieten. 

Die Mannschaft bestaat voor het overgrote deel uit spelers van Bayern München en Borussia Mönchengladbach. Bondscoach Helmut Schön heeft er een uitstekend elftal van gekneed waarin techniek wordt gekoppeld aan werklust. 

Franz Beckenbauer en Günter Netzer zijn de regisseurs en in de spits heeft Gerd Müller reeds een reputatie opgebouwd als doelpuntenmachine. En die naam maakt hij op het EK ook weer waar. Zowel in de halve finale als in de finale tekent Müller voor twee treffers. 

Eerst wordt België met 2-1 geklopt en in de finale wordt de Sovjet Unie met 3-0 overlopen. Duitsland is het sterkste nationale elftal van Europa en daar kunnen twee jaar later zelfs mannen als Cruijff,  Neeskens en Van Hanegem niets aan veranderen.